Nieuws

November 2012
De Stichting is in beroep gegaan tegen het besluit van de gemeente op ons eerder ingediende bezwaar tegen de verlening van de omgevingsvergunning voor de (ver)bouw van 5 bruggen en de kap van 3 bomen. Donderdag 8 november jl. verschenen de Stichting en de gemeente voor de rechter. De Stichting heeft haar bezwaren tijdens de zitting (ruim 2 uur!) nader voor de rechter toegelicht.
Hierin is ondermeer aangegeven dat voor het kappen van hakhout wel degelijk een vergunning nodig is volgens de voorschriften van de bomenverordening. Ook over de aanleg en verbouwing van de bruggen heeft de Stichting de rechter nader geïnformeerd over de consequenties die deze onomkeerbare verandering aan de belevenis van het pad tot gevolg heeft. Het dempen van een deel van de Brouwersvaart lijkt een onnodige ingreep daar het bestemmingsplan voorziet in een andere oplossing. De rechter was van mening dat de gemeente niet consequent en geheel volgens het bestemmingsplan heeft gehandeld en heeft door haar wijze van handelen zichzelf in een dusdanig lastig pakket gemanouvreerd dat demping nog de enigte mogelijkheid leek. De rechter zag echter geen reden waarom de gemeente zich niet alsnog aan het bestemmingsplanvoorschriften kon houden. Tijdens de zitting is tevens lang gediscussieerd over de in de bomenverordening staande definities van houtopstand, bomen en elzenhakhoutstoven. De gemeente heeft wat ons betreft ook tijdens deze zitting niet duidelijk genoeg kunnen maken waarom de kap van de elzenhakhoutstoven volgens deze verordening vergunningsvrij is. De rechter heeft dan ook de gemeente veel verduidelijking gevraagd over de voorgenomen werkzaamheden.
Al met al heeft de rechter een zware klus om alle bezwaren van de Stichting te toetsen aan de vele stukken die betrekking hebben op de vergunningen en die niet zo maar even voor een uitleg vatbaar blijken te zijn. De uitspraak wordt verwacht binnen 14 dagen.

Oktober 2012
Op 5 september heeft de hoorzitting plaatsgevonden waarbij de Stichting Behoud Houtmanpad en andere belanghebbenden toelichting hebben gegeven op hun bezwaar tegen de aanvraag van de gemeente voor een omgevingsvergunning voor de kap van bomeen en houtopstand (struwelen) en de vervanging en aanleg van nieuwe bruggen ten behoeve van de recreatieve fietsverbinding. Hierbij de reactie van de gemeente die alle bezwaren ongegrond verklaard.

De Stichting heeft daarop een voorlopige voorziening en beroepsschrift ingediend waarin de bezwaren tegen de verleende omgevingsvergunning reden vormen om alle werkzaamheden op te schorten totdat de omgevingsvergunning nader is onderzocht op juistheid van verstrekking.

Oktober 2012
De Stichting heeft een verzoek om handhaving gedaan en de gemeente verzocht de kap van bomen en aanleg van bruggen tegen te gaan omdat deze in strijd zijn met de wet. Hierbij de reactie van de gemeente daarop: Reactie gemeente.

De Stichting heeft een bezwaar ingediend tegen deze beslissing van de gemeente die het verzoek om handhaving ongegrond verklaarde. Bezwaar Stichting tegen besluit gemeente om handhaving. 

September 2012
Het Houtmanpad is op dit moment een idyllisch schelpenpaadje, de laatst overgebleven groene en rustige wandelroute naar zee en duinen door een schitterende omgeving. Een omgeving die helaas niet meer in de vrijwel ongerepte staat verkeerd van de jaren dertig van de vorige eeuw. Het jarenlang door de gemeente gevoerde beleid ten aanzien van bebouwing en het sinds jaren getolereerde fietsverkeer is hier vooral schuldig aan.

Ondanks deze langzaam voortschrijdende verloedering is het HMP nog steeds een waardevolle, landelijke en cultuurhistorische omgeving die nu door het voorliggende plan, ernstig in zijn bestaan wordt bedreigd.

Het Houtmanpad betekent voor veel mensen meer dan alleen maar een pad om van punt A naar punt B te komen. Mensen beleven dit pad als een plek om tot rust te komen, al wandelend, vissend en inderdaad ook wel fietsend. Slechts een enkeling ervaart het dubbel gebruik als druk of vervelend. Het aantal handtekeningen dat we vorig jaar aan Rob van Doorn hebben overhandigd en de vele reacties die we nu nog steeds ontvangen op onze Facebook pagina getuigen hiervan. De recente kap van bomen aan de westzijde van het pad heeft voor veel verontruste reacties gezorgd en nieuwe acties doen oplaaien. Nog steeds waren er mensen die niet wisten wat er ging gebeuren en die zich verontwaardigd uitlaten over de plannen van de gemeente.

De intentie van een omgevingsvergunning is vanzelfsprekend, om een bestaande omgeving met al zijn kwaliteiten te beschermen tegen slechte en onnodige plannen die een oorspronkelijke en natuurlijke omgeving kunnen aantasten. In dit geval is hier zeker sprake van. Demping van de vaart, de kap van vele bomen, dubbel uitgevoerde bruggen en een brede strook asfalt zullen de omgeving voor altijd haar van haar schoonheid beroven.

Deze vergunning betreft maar een klein deel van de werkzaamheden die zullen gaan plaatsvinden op dit pad maar toch is deze vergunning bepalend voor wat er met de rest van het hele Houtmanpad gaat gebeuren. Daarom wil de stichting hier vandaag ook de aandacht weer op vestigen.

DE VERLOEDERING

Bij de bouw van de school aan het begin van vorige eeuw heeft de architect van de Beatrixschool zich laten inspireren door de architectuur van oude boerderijen. De omgeving was landelijk en hij besefte dat deze omgeving gekoesterd moest worden. De school werd ruim neergezet en had een open karakter. Het naastliggende Houtmanpad had op dat moment alle ruimte. Op de bouwtekeningen uit die tijd is te zien dat de groene oever nog 8 meter breed was (!) en het pad minimaal 2 meter breed. Een echt recreatief pad waar ruimte was voor ontspanning en vermaak. Een groene oever waar je met een grassprietje in de mond naar de wolken kon liggen turen. Een groene oever waar je de ruimte had om een hengeltje uit te gooien of met een picknickmandje een middagje naar de voorbij zwemmende futen kon gaan kijken.

Wat verstaat de gemeente nu onder het woord recreatief? …Juist, hoe kom ik zo snel mogelijk van A naar B!

Wat is er over van die groene oever? Straks, als het plan doorgang mocht vinden, is het een miezerig strookje van amper 70 centimeter dat als vluchtstrook dient voor het te smalle wandelpad. In het plan is het pad over een grote lengte immers slechts 1 meter breed. Niet eens genoeg om twee elkaar tegemoet komende wandelwagens te laten passeren!  Waar is de ruimte voor recreatie? Totaal verdwenen. Nog erger…, wat is er over van de rust van dit laatste wandelpaadje richting duinen? Helemaal niets. De verloedering en de wil om elk plekje met asfalt eenvoudig bereikbaar te maken hebben dan toegeslagen.

De gemeente heeft door haar jarenlange beleid waarin zij negatieve adviezen van welstandscommissies, bezwaren van omwonenden en van de stichting ‘Westelijk tuinbouwgebied’ naast zich heeft neergelegd een zeer zware verantwoordelijkheid voor de teloorgang van het Houtmanpad.

In de klankbordgroep die mocht meedenken over de ontwikkeling van het westelijk tuinbouwgebied zijn door de gemeente beloftes gedaan om bij nieuwbouw van de Beatrixschool, bestaande lokalen die in de weg liggen van de recreatieve verbinding te slopen. Dit staat ook vermeld als voorwaarde in het bestemmingsplan. Bij de laatste nieuwbouw heeft de stichting westelijk tuinbouwgebied gewaarschuwd dat de nieuwbouw een recreatieve verbinding belemmerde en bezwaar gemaakt. Ondanks dat en een negatief advies van de welstandscommissie mocht de nieuwbouw doorgang vinden. Dit falende beleid heeft er nu uiteindelijk toe geleid dat er nog maar zo weinig ruimte beschikbaar is, dat de gemeente zich genoodzaakt ziet om over een grote lengte een deel van de Brouwervaart te dempen, met alle gevolgen van dien. De laatste fase van een beleid dat leidt van kwaad tot erger, is nu aangebroken. De complete teloorgang van een prachtig paadje in een ooit zo mooie omgeving… De slag om Nederland is hier in Haarlem dan verloren.

Het willen doordrukken van dit plan is des te merkwaardiger omdat bij bestudering van het bestemmingsplan Binnenduinrand het ons opviel dat ook de gemeente vaak benoemd hoe waardevol dit stukje Haarlem is. Ik citeer uit de toelichting bestemmingsplan Binnenduinrand:

“Aan alle betrokken belangen wordt tegemoet gekomen. Het plangebied Binnenduinrand heeft, naast het belang als een natuur- en tuinbouwgebied, een grote landschappelijke en cultuurhistorische waarde die door een consequent en programmatisch handhaven beschermd dient te worden.”

De kap van bomen en hakhoutstoven die nu voor het plan moeten verdwijnen evenals de hoge brug die goed uitzicht biedt over een mooi deel van het gebied, nota bene aangeduid als belangrijk uitzichtpunt in de toelichting op het bestemmingsplan (zie tekening), zullen door de aanleg van de fietsverbinding deze omgeving ernstig schade toebrengen. Ik citeer wederom:

“De beleving vanaf het Houtmanpad kan door de aanwezige begroeiing als intiem en kleinschalig worden getypeerd. Her en der zijn aangename doorzichten aanwezig zowel in noordelijke als zuidelijke richting.”

Daarom is nu het moment aangebroken waarop de gemeente de verantwoordelijkheid moet nemen die zij ook van haar burgers verlangt. De gemeente moet nu inzien dat er totaal geen noodzaak bestaat voor dit plan.

In de loop der jaren zijn op nog geen honderden meters afstand langs zijlweg en vlaamseweg prachtige vrijliggende fietspaden gelegd die perfect voldoen aan de behoefte om snel strand en duinen te kunnen bereiken.

De gemeente moet gaan beseffen, genoeg is genoeg… en dit zeer slechte plan dat geen breed draagvlak heeft onder de bevolking niet ondemocratisch willen doordrukken. Wij vragen de gemeente nadrukkelijk om gezond verstand.

De stichting BHMP vindt dan ook dat het plan voor deze fietsverbinding nooit doorgang mag vinden en de omgevingsvergunning moet worden geweigerd.

September 2012
Voor het bezwaar van de Bomenwachters en van ons, de Stichting Behoud Houtmanpad e.o, tegen de verleende verguning voor de kap van bomen en bouw van bruggen langs het Houtmanpad (ten behoeve van de aanleg van fietspad), heeft Anneke Koper een rapport opgesteld over alle bomen en stobben langs het Houtmanpad waaruit duidelijk blijkt wat de waarde hiervan is zowel in cultuur historisch opzicht als hun belang voor de natuur.

Ook was zij aanwezig tijdens de hoorzitting bij de gemeente Haarlem naar aanleiding van ons bezwaar. Onze advocaat en wijzelf hebben een toelichting kunnen geven op onze bezwaren, de gemeentelijke ambtenaren, verantwoordelijk voor het verlenen van de vergunning, hebben verweer kunnen voeren. De hoorcommissie (bestaande uit raadsleden) heeft voornamelijk geluisterd en zal nu advies moeten geven aan B&W.
Het is nu afwachten op het besluit dat B&W gaan nemen op ons bezwaar. We zullen dit binnen 8 weken ontvangen.
Foto door Anneke Koper 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s